‘’Ik geloof dat jongeren veel meer met het geloof in hun dagelijks leven kunnen doen”

Ze komen uit dezelfde familie, wonen in een ‘dorp’ en komen al van jongs af aan in de kerk. Op de bank in Pernis gaan Gerda van Kampen (80) en Lennard van der Vorm (20) samen in gesprek over wat ze vinden in de kerk en hoe ze in verbinding blijven met hun geloof. ‘Het maakt dan niet uit of je in de kerkdienst zit of bij de clubavonden bent, als je maar in de buurt bent.’

‘Dat is een flink cv,’ antwoordt Lennard als Gerda terughaalt wat ze in al die jaren in de kerk in Pernis heeft mogen doen. Van kinderwerk en het kerkblad maken tot een jonge vrouwengroep en verschillende functies binnen de kerkenraad. “Ik heb het altijd graag gedaan en het is mij van huis uit altijd meegegeven,” vertelt Gerda. Ze is opgegroeid in Pernis en ging al vroeg mee naar de Eben-Haëzerkerk aan de Pastoriedijk. Haar vader was daar organist en haar moeder hielp mee waar ze kon. “Als er iets te doen was in de kerk, dan waren we er.” Ook Lennard is al in de kerk te vinden zolang hij zich kan herinneren. “Ik zat op een christelijke basisschool en ging eerst naar de BES Club, daarna naar de JonG Club en ik ben uiteindelijk bij iBelieve beland. Tussendoor ging ik regelmatig mee met christelijke zomerkampen, zoals Junior Adventure kampen.

Op de iBelieve-avonden ontmoet ik een mooie mix van mensen die al jaren in de kerk komen, maar ook best een aantal nieuwe leeftijdsgenoten die de kerk binnenkwamen met de vraag: ‘Joh, wat is dit hier?’ Of vrienden die weer andere vrienden meenemen. Ik vind het mooi om hen erbij te betrekken en mee te nemen in het geloof en de kerk.”

“In mijn tijd was er niet zoveel te doen in het dorp,” vertelt Gerda. “De kerk was er en de vereniging. Er was weinig vertier verder, dus je zocht elkaar maar op. Ik mocht dan op zaterdag weleens een keer naar de bioscoop in Rotterdam, maar dat was het dan ook. We waren veel meer op onze eigen groep gericht. En eerlijk is eerlijk: er gebeurde ook veel uit gewoonte. Het hoorde gewoon zo. Dat is nu wel anders. Ik vind het mooi om te zien als jonge mensen bewust een keuze maken voor het geloof.”

Voor Lennard viel die vanzelfsprekendheid van de kerk weg toen hij vanaf zijn middelbare schooltijd naar Rotterdam ging. ‘De wereld werd ineens een stuk groter. De kerk was toen maar een klein onderdeel uit alles wat ik kon kiezen. Ik ontmoette daar andere religies en andere vrienden. Samen met hen ging ik andere dingen doen. Ik merkte dat ik het eigenlijk te druk had voor de kerk.’

Een keuze

Lennard heeft uiteindelijk echt een keuze moeten maken om te blijven geloven en naar de kerk te blijven gaan. En ondanks dat hij het niet altijd eens was met hoe het er in de kerk aan toe ging, bleef hij op de één of andere manier betrokken. ‘Ik ben achteraf heel dankbaar dat ik opgegroeid ben in een christelijk gezin. Dat mijn ouders mij altijd hebben aangemoedigd om mee te gaan en dat ik hier in de kerk nog een groep vrienden had die mij bleven meenemen. Dat is zo belangrijk. Het maakt dan niet uit of je in de kerkdienst zit of bij de clubavonden bent, als je maar in de buurt bent.’

In verbinding blijven

‘Wat mij helpt om in verbinding te blijven met God? Ik denk vooral erover blijven praten met mensen. Het is voor mij net als het leren van een toets, ik heb het niet echt van het lezen zelf, dan blijft het niet hangen. Maar zodra ik het ga bespreken met iemand en erover ga discussiëren, dan ga ik er een eigen mening over vormen. Ook het voorbereiden van een thema voor de clubavond helpt daarbij. Dan ga je op zoek naar Bijbelteksten en duik je goed een onderwerp in. Door het zo samen te doen houd ik mij verbonden met God.’

Voor Gerda is de kerk een belangrijke plek om in verbinding te blijven. “Ik ga graag naar de kerk. Ik heb daar mijn contacten en door samen in gesprek te blijven en te zoeken naar het goede. Vroeger hadden we ‘leerhuizen’ in de kerk. Daar heb ik zoveel geleerd over de Bijbel en hoe God daarin door de verhalen tot ons spreekt. God zit niet boven ergens in de lucht, maar binnen in ons. De hemel begint ook niet pas straks na de dood, maar hier en nu.

Gerda en Lennard herkennen in elkaar hoe belangrijk het voor hen is om het geloof samen te delen. “We kunnen niet zonder elkaar. En het is ook een opdracht van Jezus, als Hij zegt: Ga heen en vertel alles wat je gezien en gehoord hebt. Dat is uiteindelijk wat we met de kerk doen,” vertelt Gerda.

Vasthouden

Soms zijn er van die Bijbelteksten of liederen die helpen om de verbinding met God te vinden. Voor Lennard is dat zijn belijdenislied ‘Prijs Adonai’ van Opwekking. “Het is een simpel lied, maar blijft daarom goed in je hoofd zitten. Vooral dat stuk ‘Wanneer de zon opkomt, totdat zij ondergaat’, vind ik heel mooi. Alsof het wil zeggen: blijf het maar gewoon doen. Het maakt niet uit wat er gebeurt, ook al wordt het moeilijk of donker in je leven, houd vast aan je geloof en blijf God prijzen.”

De kerk in beweging

De kerk zal blijven bestaan, dat is zeker,” vertelt Gerda. “Maar of dat in deze vorm is, daar geloof ik niet zo in. Door alle jaren heen is de kerk in beweging. Die moet niet stilstaan. Ik heb het enorm naar mijn zin in de kerk waar ik nu zit, maar ik weet ook dat deze vorm van kerk-zijn niet iedereen aanspreekt. Je moet als kerk oppassen dat je niet in je eigen parochie blijft zitten omdat je dat zo fijn vindt.’’

Lennard ziet de kerk wel veranderen. Hij hoopt dat de kerk vooral toegankelijk blijft voor jongeren. “Ik geloof dat jongeren veel meer met het geloof in hun dagelijks leven kunnen doen. Ik hoop dat we diepe gesprekken kunnen voeren, ook over standpunten waar heel verschillend over gedacht wordt. Dat we echt lezen wat er in de Bijbel staat en elkaar de vragen stellen over wat er bedoeld wordt. Dat we tijdens de koffie na de dienst kunnen napraten over wat ons raakte in de preek, of juist niet. En dat we van mening mogen verschillen en daarover kunnen blijven praten, net als op de clubavonden.”

In de kerken wordt regelmatig een Choral Evensong gehouden. Kom op zondag 9 november 2025 om 17:00 naar de Eben-Haëzerkerk in Pernis en ervaar een avondgebed op muziek, afkomstig uit de Anglicaanse traditie, door leden van het beroemde koor Ars Musica o.l.v. Patrick van der Linden en ds. Philip van Wijk als voorganger.