Een week Taizé

Van 26 juli tot 2 augustus zijn wij met een groep jongeren naar Taizé geweest. Bij aankomst kregen we eerst een rondleiding over het terrein en meldden we ons aan. Daarna mochten we een kampeerplek zoeken op één van de velden. Na het opzetten van de tenten kregen we onze eerste maaltijd. Laten we het zo zeggen: dat was even wennen! 😅

Na het eten woonden we onze eerste dienst bij. Het was bijzonder om al die mensen bij elkaar te zien en samen de bekende Taizé-liederen te zingen. Vanaf dat moment begonnen we echt te ervaren wat Taizé zo bijzonder maakt.

De rest van de week had iedere dag ongeveer dezelfde indeling. We begonnen de ochtend met het ochtendgebed, waarna we gezamenlijk ontbeten. Dat ontbijt missen we stiekem nog steeds! Het was eigenlijk een soort bouwpakket: een broodje, een klontje boter en twee reepjes chocolade. Daarmee kon je zelf een heerlijk chocoladebroodje maken.

Na het ontbijt werd de groep verdeeld. Een deel ging aan het werk, terwijl de andere helft naar de Bijbelstudie ging. In de middag begonnen we met het middaggebed, gevolgd door een warme lunch. Daarna wisselden de groepen: wie in de ochtend had gewerkt, ging naar de Bijbelstudie en andersom.

Na de middagactiviteiten was er even tijd voor onszelf. We konden uitrusten, spelletjes spelen, gezellig bijpraten of juist een rustig plekje opzoeken op het terrein. Daarna was het tijd voor het avondeten, waarna we samen het avondgebed bijwoonden.

De avonden vulden we allemaal op onze eigen manier in. Sommigen bleven langer in de kerk om te zingen, een dagboekje te schrijven of gewoon in stilte te zitten. Anderen gingen terug naar de tent of zochten gezelligheid op en gingen samen iets drinken.

Het was een week vol nieuwe ontmoetingen, gezelligheid, muziek, geloof en momenten van rust. Hoewel we aan het begin misschien even moesten wennen aan het eten en het eenvoudige leven op de camping, werd Taizé al snel een bijzondere plek waar we met elkaar mooie herinneringen hebben gemaakt. Een week die we niet snel zullen vergeten!

Verslag gemaakt door Fleur Nootenboom